عناوین الاحکام؛ ترجمه وشرح متن لمعه - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٧٩ - فصل دوم در بيان حد لواط و سحق و قيادت مبحث لواط و حد آن

ترجمه:

فرع هفتم‌

در جائى كه مردى زنى را ببوسد يا با وى در زير يك پوشش بخوابد حكم آن است كه او را به كمتر از حدّ بايد تعزير كرده و تازيانه بزنند.

و در روايتى آمده كه بايد صد تازيانه بخورد.

فرع هشتم‌

اگر زنى كه شوهر ندارد حامله گردد بر او حدّ ثابت نمى‌شود مگر آنكه خودش چهار بار اقرار به زنا نمايد.

فرع نهم‌

زن حامله‌اى را كه بايد حدّ بزنند لازم است حدّش را تأخير انداخته تا وضع حمل كرده آنگاه بر او حدّ جارى نمايند.

فرع دهم‌

اگر كسى ابتداء اقرار نمود و سپس آن را انكار كرد حدّ از وى ساقط مى‌شود مشروط به اينكه مقرّ به گناهى باشد كه موجب رجم و سنگسار نمودن باشد ولى غير آن از حدود ديگر با انكار ساقط نمى‌شوند.

فرع يازدهم‌

اگر شخصى ابتداء به ثبوت حدّى در ذمّه‌اش اقرار نمود و پس از آن توبه و اظهار ندامت كرد امام عليه السّلام در اقامه حدّ بر او مخيّر است اعم از آنكه حدّ رجم بوده يا غير آن باشد.

فصل دوّم: در بيان حدّ لواط و سحق و قيادت مبحث لواط و حدّ آن‌

كسى كه اقرار نمايد مذكّرى را مورد ايقاب‌ [١] قرار داده و در حال اختيار اين عمل را مرتكب شده است در صورتى كه به آن چهار بار اقرار نموده يا چهار مرد عادل شهادت دهند كه اين فعل را با چشم خود مشاهده كرده‌اند اگر فاعل آزاد و بالغ و عاقل باشد بايد وى را به قتل رساند چه محصن بوده و چه غير محصن باشد.

[١] مقصود از « ايقاب » آن است كه مردى مقدارى از نرينه خود را در دبر مرد ديگر داخل كند اگر چه به اندازه ختنه‌گاه فقط باشد.